Mijn mooiste plekje van de zaanstreek is misschien een beetje afgezaagd. Maar dat komt enerzijds omdat ik er al ruim 25 jaar langs fiets, bijna dagelijks. En aan de andere kant omdat er per jaar honderduizenden toeristen lopen die soms helemaal vanaf de andere kant van de wereld hier naar toe komen om dit plekje te zien.

Een veel bekeken plek dus, een plek waar ik gewoon dagelijks langs mag fietsen. Een bochtig dijkje langs de Zaan. Waar je wind mee en wind tegen hebt en waar het een genot is om te fietsen, 's morgens of 's avonds in een betrekkelijke rust tussen de oude molens en culturen, tussen hele bijzondere weidevogels, tussen de zaan en de weilanden. Vaak heerlijk in het zonnetje dat laag over de weilanden blikt en zijn opwachting maakt om ons allemaal weer een hartverwarmende dag toe te wensen.

Ik realiseer me dat ik ver van de files verwijderd ben, dat de drukte in geen velden of wegen te bekennen is. En ik besef dat het eigenlijk al eeuwen zo bestaat. Wat voor gevoel zouden onze voorouders hier gekregen hebben. Lopend over die dijk?

De dijk is wat breder geworden en er lopen af en toe wat vreemde vogels, maar het uitzicht dat ik van hieraf heb is, is niet echt veranderd. We kijken immers of het veld in of over de zaan naar Gortershoek. Het groene, goudgele, blauw met witte aanzicht, met die mysterieuze warme geel oranjeachtige bol doet me elke dag weer beseffen hoe mooi het leven kan zijn. Het stemt me blij en tevreden.

Ik fiets zowel naar mijn werk als naar huis met een voldaan gevoel dat het leven voor mij in ieder geval een hele zonnige kant heeft. En een afgezaagd gevoel heb ik er niet bij. Ik ben elke dag blij dat ik dit mag meemaken, dat ik hierdoor opgeladen mag worden voor de alledaagse zaken.

Het is maar een moment, maar wel een mooi en positief moment en ik hoop dat ik het nog lang mag beleven. De kalverringdijk.

Deze parel is ingestuurd
door dirrek