Tussen de middag ga ik wel eens naar het Zaandijkersluisje. Ik loop dan door de Domineestuin, weer een stukje verborgen stad.

Het sluisje is natuurlijk een historische verbinding van de Zaan naar de veenweidegebieden. Door particulier initiatief weer in oude luister hersteld. Zaandijker trots.

Als je op het bankje bij de sluis zit heb je alle kwaliteiten van Zaanstad in een blik gevangen. Het water dat altijd rust geeft maar ook de schakel is in de bedijvigheid, de binding met de historie door de molens en de gortershoek.
De geur van Friwessa.

Ik heb altijd moeite om weer op te stappen en de weg naar de Bannehof weer te vinden. Ik maak dan altijd nog even een rondje door Domineestuin...

Deze parel is ingestuurd
door Wim